Wieszczyczyn

Dwór zbudowany w początkach XIX wieku i przebudowany w okresie międzywojennym, parterowy, nakryty dachem dwuspadowym, z murowanym gankiem wejścia opiętym na narożach parami pilastrów i wcześniej zwieńczonym naczółkiem. Wieszczyczyn jest znany w dokumentach co najmniej od 1446 roku. W XVI wieku własność Miaskowskich, Kaczorowskich i Zabłockich, a w następnych wiekach między innymi Pogorzelskich, Koszutskich, Rakoszewskich i Palickich. W XIX i XX majątek należał do najbliżej ze sobą spokrewnionych Palickich, Potworowskich i Krzysztoporskich. Tu w latach 1859-1873 mieszkał major Wojska Polskiego i uczestnik powstania listopadowego Józef Piotr Krzysztoporski (1804-1873). W 1909 i 1926 roku Wieszczyczyn był własnością jego pasierbicy Józefy Potworowskiej, a w latach 1926-1939 jego wnuka Piotra Krzysztoporskiego (1896-1961). Wnukiem Józefa Piotra Krzysztoporskiego był również Zygmunt Krzysztoporski (1899-1994). Zygmunt, jego żona Maria ze Sczanieckich oraz dzieci zostali wywiezieni w 1940 roku w głąb Rosji, gdzie zmarła dwójka dzieci. W 1939 roku właścicielem Wieszczyczyna był Piotr Krzysztoporski. Majątek w 1926 roku liczył 345 hektarów.